ԻՄ ՌՈՒԲԱՅԱԹԸ
Մանկությունդ չանցավ լույս թևերի տակ տատրակի,
Ոչ էլ անցավ մարմարյա ավազանի եզերքին,
Աչքդ բացիր՝ քո գլխին սավառնում էր մի սև ցին,
Օրորոցդ ճոճում էր մի անծանո՜թ, անհայտ կին։
***
Showing posts with label Բանաստեղծություններ։ Իմ Ռուբայաթը. Show all posts
Showing posts with label Բանաստեղծություններ։ Իմ Ռուբայաթը. Show all posts
Wednesday, February 24, 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)